مسابقهای برای مردن

مجید توکلی یکی از همین افراد است. پدری که با گذشت ٥سال از مرگ فرزندش هنوز هم نمیداند مقصر اصلی آن حادثه چه کسی است و از کجا باید پیگیر حق و حقوق پسرش باشد. امیر ١٦ آبان سال ٩٠ هنگام بازی فوتبال در سری رقابتهای لیگ استان یزد به دلیل برخورد توپ به قفسه سینه دچار ایست قلبی شد و پیش از انتقال به بیمارستان جانش را از دست داد. امیر ١٥سال بیشتر نداشت و میخواست روزی در تیم آبیهای پایتخت بازی کند تا باعث افتخار و سربلندی پدر و مادرش باشد، اما حالا پدر امیر چندسال است که پرونده مرگ پسرش را زیربغل زده و به هر دری میزند تا حق امیر را بگیرد. او هنوز هم به سختی درباره آن حادثه صحبت میکند. «نزدیک به ٥سال از مرگ امیر میگذرد، هنوز هم نمیدانیم باشگاه آبفای یزد مقصر است یا هیأت فوتبال استان یا تقصیر اورژانس است که خیلی دیر امیر را به بیمارستان منتقل کرد، اما هرچه هست امیر من دیگر زنده نمیشود.»

اینها را مجید توکلی، پدر امیر به «شهروند» میگوید و چندسال بیمهری و بیتوجهی مسئولان به پرونده مرگ پسرش را اینگونه تعریف میکند: «٢ ماه پس از مرگ امیر از طرف باشگاه آبفا و هیأت فوتبال یزد با من برای پرداخت دیه تماس گرفتند، با اصرار آنها به هیأت فوتبال رفتم، یک چک ٦ میلیونی به من دادند و گفتند این دیه امیر است! یعنی دیه بچه من از جریمه قطع یک درخت هم کمتر بود. خیلی ناراحت شدم، اما آنها اصرار داشتند که این پول را بگیریم. من قبول نکردم، ولی در هیأت فوتبال بیمه امیر را به من نشان دادند و گفتند که سقف پوشش بیمه همین مقدار است، درحالیکه پسر من با باشگاه آبفای یزد قرارداد محضری داشت. من هم شکایت کردم به امید آنکه بتوانم حق پسرم را بگیرم، اما با گذشت نزدیک به ٥سال از شکایتم هنوز یکریال هم بابت مرگ فرزندم دریافت نکردهام، حتی از لحاظ قانونی مقصر یا مسئول اصلی این حادثه مشخص نشده است. بعضی مواقع جوری با من برخورد کردند که من حتی شرم گفتنش را دارم.»